Próbki odpadów bioorganicznych takie jak odpady ogrodowe lub resztki żywności są bardzo powszechne. Można je w łatwy sposób mielić w młynach z rotorem po wcześniejszym wysuszeniu, aby zapobiec zatorom i sklejaniu. Wysuszony osad ściekowy jest zwykle mielony na cząstki o wielkości około 2 mm w młynie tnącym, w tym przypadku dobrym wyborem jest podstawowy model SM 100. Próbka o masie około 100 g wymaga – w zależności od właściwości, takich jak wielkość wejściowa i resztkowa wilgotność – od 2 do 4 minut mielenia. Resztki ogrodowe zawierające gałązki i inne twarde odpady roślinne muszą być wstępnie pocięte w SM 200 lub w mocniejszym SM 300 o wyższej prędkości i przy użyciu wytrzymałego 6-tarczowego rotora.  Drobne mielenie można wykonać w planetarnych młynach kulowych, jak np. PM 100 lub w młynie ultraodśrodkowym ZM 300, w zależności od wymaganej przepustowości próbki i końcowego stopnia rozdrobnienia. Pozostałości żywności, takie jak skórka pomarańczowa, również wymagają suszenia przed mieleniem w młynie z rotorem. Większe ilości próbek, takie jak 1 kg, można przetwarzać w młynie bijakowym SR 300. Ponieważ próbki te mają tendencję do nagrzewania się podczas mielenia, wymagane jest powolne podawanie. Korzystne jest róweniż zastosowanie rotora dystansowego. W przypadku próbki o masie 1 kg, przy zastosowaniu dolnego sita o średnicy 1,5 mm, wymagane jest około 25 minut na zmielenie.

Młyn tnący SM 300 jest najbardziej odpowiednim młynem do wstępnego cięcia miękkich próbek. Rotor o przekroju równoległym i dolne sita o otworach 2 - 6 mm są typowe dla tego zastosowania. Cyklon pomaga odprowadzić puszystą próbkę z komory mielenia. W zależności od materiału, np. w przypadku bardziej wytrzymałych artykułów skórzanych, na etapie wstępnego cięcia może być wymagane mielenie kriogeniczne. W tym przypadku zanurzenie próbki na kilka minut w ciekłym azocie powoduje zwiększenie jej kruchości. W przypadku mielenia kriogenicznego lepiej jest użyć bardziej wytrzymałego rotora 6-tarczowego.

Drobne mielenie odbywa się w młynie kulowym lub w młynie ultraodśrodkowym ZM 300. Rozdrabnianie wstępnie pociętych próbek włóknistych może pomóc w uzyskaniu drobno zmielonych cząstek. Ponieważ włókna nie utrzymują niskich temperatur i mają tendencję do szybkiego nagrzewania się, mieszanie z suchym lodem jest lepsze niż zanurzanie w ciekłym azocie. W tym celu włókna są mieszane w stosunku 1:2 ze suchym lodem, a następnie cała mieszanina jest podawana do ZM, zwykle wyposażonego w sito pierścieniowe 0,5 mm i pracującego z prędkością 18000 obr/min. Do mielenia kriogenicznego należy użyć cyklonu. Innym sposobem na uzyskanie bardzo drobnych cząstek tekstyliów jest użycie CryoMill lub MM 500 Control. MM 500 Control oferuje większe naczynia mielące niż CryoMill i dwie stacje mielące. Oba młyny zamrażają próbkę przy użyciu ciekłego azotu. W obu przypadkach do zamrożenia próbek wymagany jest wstępny czas chłodzenia wynoszący 10-20 minut. Następnie próbka jest mielona w ok. 10 cyklach po ok. 1 min z częstotliwością 30 Hz z 1-minutowymi przerwami na chłodzenie.